Abstrakcja na ścianie

Modnymi obrazami, które świetnie pasują do nowoczesnych wnętrz są obrazy abstrakcyjne. Przedstawiają one różnego rodzaju geometryczne wzory. Można je na różny sposób interpretować, przez co są tak ciekawe.

Tryptyk - obrazy nowoczesne

Na pewno więc w znakomity sposób ubarwią przestrzeń i spełnią niezwykły wymiar dekoracyjny. A przecież o to właściwe chodzi, aby wprowadzać do wnętrz motywy, które będą się w nich pięknie prezentowały i będą w stanie w piękny sposób podkreślić taką przestrzeń. Można będzie cieszyć się z uzyskania niezwykłych efektów, które dla każdego będą korzystne. Abstrakcyjne obrazy można zamawiać u konkretnych artystów wykonujących sztukę nowoczesną. Można znaleźć do nich namiary w Internecie. Większość z nich posiada własne strony internetowe. W związku z tym, nie będzie problemu, aby zamówić taki obraz, który już niedługo zawiśnie na Twojej ścianie i będzie stanowiły niesamowitą ozdobę. Nowoczesne obrazy dostępne są w różnych kolorach i posiadają różnorakie wzory. W związku z tym, na pewno można będzie cieszyć się z uzyskania bardzo dobrych efektów wizualnych.

Farby a obrazy ręcznie malowane

Obrazy ręcznie malowane powstają współcześnie głównie na bazie farby akrylowej. Jednak początkowo częściej tworzono za pomocą farb olejnych. Na czym polega różnica i dlaczego obecnie chętniej wykorzystywane są akryle? Farby olejne jak sama nazwa wskazuje są tworzone na bazie oleju przez co długo schną – zgodnie z tym ile czasu potrzebują do utlenienia się użytego w nich oleju. Rozmiękczyć je można za pomocą terpentyny dzięki czemu łatwiej się rozprowadzają. Sama technika nie należy do najłatwiejszych pod względem wykonania jak również samego zastosowania i wykorzystania.

Akryle w odróżnieniu od nich są bardzo wszechstronne. Znajdują zastosowanie nie tylko w malarstwie (szeroko wykorzystywane są w budownictwie) a malować nimi możemy zarówno na płótnie jak i na papierze. Bez problemu połączymy je też z innymi technikami jak ołówek, kredka, pastele, akwarele. Wykorzystywane są również przy pracy z olejami, jako podłoże do obrazów.

obraz ręcznie malowany

Farby akrylowe okazują się też świetnym materiałem dekoracyjnym czy użytkowym. Pokrywać nimi można wszelkiego rodzaju przedmioty o różnorodnym przeznaczeniu między innym z drewna, szkła, ceramiki a nawet metalu. Wiadomo, że dekoracje takie wymagają późniejszego utrwalenia jednakże farby olejne nie dają takich możliwości. W odróżnieniu też od olei, akryle nie potrzebują żadnych dodatkowych rozcieńczaczy. Ponadto mogą być kładzione zarówno grubo jak i cienko, a nawet prześwitująco (tzw. laserunek). Formy ich kładzenia także są różnorodne. Można zastosować miękki pędzel jak i szczecinowy w zależności jaki efekt chcemy uzyskać albo nawet malować palcami. Farby są łatwo zmywalne.

Czas ich schnięcia jest dość szybki dlatego można nakładać w krótkim czasie jedną warstwę na drugą co pozwala na szybkie korygowanie błędów i poprawki. Po wyschnięciu farba staje się trwała także nie musimy się obawiać zniszczenia warstwy spodniej. Aby opóźnić schnięcie można rozcieńczać farby w medium akrylowym. Jeżeli chodzi o dostępność i ceny są o wiele korzystniejsze niż w przypadku farb olejnych.

A jakie efekty daje malowanie tymi farbami? Wiadomo, obrazy olejne to klasyka, jednakże akryle pozwalają na większą kreatywność.  Obrazy nowoczesne w znaczącej mierze są tworzone z ich wykorzystaniem. Farby akrylowe są również bardziej przyjazne dla osób początkujących.

 

obrazy nowowczesne

obrazy ręcznie malowane

Sztuka bizantyjaska

Sztuka bizantyjska początkowo była odmianą sztuki starochrześcijańskiej, a kolejno stała się oficjalną sztuką kościoła prawosławnego. Tworzona głównie była na terenie cesarstwa bizantyjskiego i w kręgu jego oddziaływania. Swoje korzenie ma w sztuce greckiej i rzymskiej ale wchłonęła także elementy sztuki hellenistycznej Wschodu, zwłaszcza Aleksandrii, Antiochii, Efezu, a także Persji okresu Sasanidów. Jej podstawowe znamiona to skłonność do przepychu i bogactwa dekoracji, łączona z chrześcijańskim spirytualizmem. Rozwój był ściśle związany z historią polityczną cesarstwa. Jednakże od samego początku kształtowało ją chrześcijaństwo. Sztuka bizantyjska zaspokajała potrzeby władzy świeckiej i odbijała jej dworski ceremoniał.

Zapoczątkowana została w IV w., ale swój własny i samodzielny styl ostatecznie wykształciła dopiero po 1. poł. IX w. i rozwijała się aż do upadku cesarstwa. Jej głównym ośrodkiem był Konstantynopol. Wywarła ona wielki wpływ na sztukę średniowiecznej Europy, a jej wybitne realizację powstały we Włoszech. Przejawiała się najpełniej w architekturze, malarstwie i rzemiośle artystycznym. W sztukach przedstawiających dominowały mozaiki zdobiące ściany i sklepienia budowli sakralnych i świeckich, natomiast rzadziej występowały freski.

Ważną gałęzią sztuki bizantyjskiej było malarstwo ikonowe. Ikony były to obrazy ręcznie malowane techniką enkaustyczną (później temperami) na desce i przedstawiały osoby święte, sceny biblijne i liturgiczno-symboliczne. Najstarsze zachowane ikony pochodzą z VI w.. Szczególnie silnie rozwinięto tą sztukę w późnym średniowieczu na Rusi, gdzie powstało wiele szkół malarskich. W czasach bizancjum istniało również malarstwo książkowe o tematyce religijnej i świeckiej.

Wiele dzieł bizantyjskiego malarstwa monumentalnego zostało zniszczonych w okresie ikonoklazmu i przez Turków po zdobyciu Konstantynopola. Ostatecznie ikonoklazm potępiono, a kult jakim były ikony w formie obraz ręcznie malowany na różnych podłożach został przywrócony i uzyskał teologiczną podbudowę.

Rzeźba bizantyjska była związana przede wszystkim z architekturą i miała głównie ornamentalny charakter. Znów rzemiosło artystyczne osiągało bardzo wysoki poziom i kunszt. Po 1453 roku sztuka bizantyjska uległa skostnieniu powtarzając formy już wykształcone. Do XX w. przetrwały jej tradycje jedynie w Rosji i na Bałkanach. Natomiast w klasztorach na górze Athos w Grecji uprawiana jest do dziś.

Tryptyk we wnętrzach

Tryptyki nie odbiegają pod względem zróżnicowania od tradycyjnych obrazów, jednak wyróżnia je podział na trzy części lub trzy elementy tworzące spójną całość, dzięki któremu potrafią odmienić wydźwięk pomieszczenia, w którym je umieścimy.

Atutem kompozycji tryptyku jest jego możliwość dostosowywania układu elementów do pionu lub poziomu, czy sposobność operowania ich proporcjami, dzięki czemu można równoważyć wystrój czy to salonu, sypialni, pokoju gościnnego czy sali restauracyjnej, klubu albo biura, pracowni. Jego kilku elementowość pozwala na dopasowanie obrazu do niemal każdego wymiaru wnętrza. Bez problemu ozdobimy pomieszczenie, którego ściany ograniczone są skosami, zwłaszcza jeżeli chcemy w nim umieścić obraz o dużych proporcjach i w postaci jednego elementu nie jesteśmy w stanie go w żaden sposób dopasować.

dobrasztuka.pl

Obrazy te idealnie sprawdzą się również przy aranżacjach obejmujących więcej niż jedną ścianę – z powodzeniem wypełnimy wolną przestrzeń, która nam wystąpiła w następstwie reorganizacji przestrzeni, lub po prostu gdy chcemy oryginalnie rozmieścić obrazy na ścianie i nadać wnętrzu nowy wymiar. Z pomocą tryptyku i jego właściwości ciekawy efekt geometryczny osiągniemy bez problemu. Stonowane i wyważone wnętrze nabierze charakteru, gdy jego elementem stanie się właśnie asymetryczna kompozycja tryptyku. Znów awangardowe salony dobrze prezentują się w połączeniu z nowoczesnymi dekoracjami, a tryptyk już samą swą formą przywołuje skojarzenie z czymś nowatorskim. Oczywiście tryptyk z powodzeniem można również wykorzystać przy aranżacji klasycznego czy też stylowego salonu.

Podział kompozycji, choć przywołuje na myśl współczesne trendy, po dobraniu odpowiedniej tematyki równie dobrze sprawdzi się jako dopełnienie salonu w klimacie rustykalnym czy prowansalskim. Zwłaszcza kompozycje o tematyce roślinnej lub pejzaże. Tematyka tryptyku nie jest w żaden sposób ograniczona. Jednak, aby spełnił swoją rolę w konkretnym wnętrzu, przedstawiany temat musi być dobrze dobrany, a także dobrze na nim rozplanowany, tak aby wszystkie części się ze sobą łączyły i harmonizowały. Znaczenie ma też czy dane elementy znajdą się w jednej linii czy też asymetrycznie.

dobrasztuka.pl

Możliwości zastosowania obrazu tryptyku jest wiele, gdyż jako  obraz nowoczesny nada świeżości i oryginalności do wnętrz, a jego właściwości dostosowywania można wykorzystać do licznych manewrów pozwalających na przeobrażenie przestrzeni. Zatem wystarczy określić swoje oczekiwania i dokonać wyboru.

Malarze, którzy pokochali jesień

Każda pora roku ma w sobie kolory, zjawiska i urok, które potrafią inspirować i zachwycać. Artyści dostrzegają piękno w każdej z nich i odtwarzają je na płótnie. Jednak za najbardziej zjawiskową i atrakcyjną w świecie artystycznym pod względem gamy kolorystycznej porę roku uważana jest jesień. Dlatego też wielu malarzy właśnie tą porę roku najchętniej i najczęściej przedstawia na swoich pracach.

Największe miasta m.in. Paryż czy Nowy Jork jesienną porą na swoich pracach chętnie przedstawiał brytyjski artysta Richard Mcneil. Jego prace zdobyły uznanie i są ozdobą Gabinetu Owalnego w Białym Domu w USA. Obrazy są nie lada możliwością bliższego poznania przedstawianych miast i życia jego mieszkańców. Jest on najpopularniejszym malarzem wśród kolekcjonerów. Z kolei Thomas Kinkade skupiony głównie na jesiennych pejzażach w swoich pracach prezentuje głównie oblicze jesieni pełne wyciszenia, spokoju i melancholii. Warto zobaczyć jego dzieła i wynieść emocje płynące z ich głębi. Inny współczesny malarz impresjonista, który zasłynął z unikalnego stylu malowania na płótnie przy użyciu małej szpachelki przedstawia jesień w niezwykły sposób. Mocne kolory i ciekawy sposób tworzenia dają jego obrazom niepowtarzalny charakter, poprzez który jego prace od razu są rozpoznawalne. Warto zapamiętać to nazwisko – Leonida Afremowa.

08f33163a525a56dbe5a610014ba571f

Czarująca przyroda wg Charles White, który na popularności zyskał już w wieku kilkunastu lat do dzisiaj wzbudza zachwyt wśród obserwatorów. Płynący z obrazów powiew spokoju i ciszy w jesiennych klimatach jest podziwiany i ma wielu miłośników. Wśród artystów współczesnych, którego prace zasłynęły z tego, że są tak realistycznie namalowane, że trudno je odróżnić od fotografii wyróżnić należy Eugeniusza Luszpina.

Każdego z artystów prezentujących odmienny styl pracy i skupiających się na innych elementach łączy jedno – zauroczenie jesiennym krajobrazem. Warto zobaczyć wszystkie dzieła i porównać w jak różnorodne sposoby można zaprezentować tą samą porę roku, poprzez obraz ręcznie malowany. A próbując odczytać emocje płynące z obrazu poczuć co chciał przez niego przekazać artysta i jakie znaczenie ma dla niego ta chłodna ale kolorowa pora roku. Mimo tego, iż nie są to obrazy nowoczesne, mają naprawdę wielu sympatyków wśród osób młodych doceniających sztukę.

Co inspiruje artystów?

Każdy z nas w swoim życiu doświadczył sytuacji, w których brakowało mu motywacji, weny, wyobrażenia na jakiś temat, który wymagał podjęcia kroków i działania. Wielu z nas spotkało się z urządzaniem mieszkania, przygotowaniami do własnego ślubu lub szukaniem odpowiedniego prezentu dla bliskiej osoby. W każdym z tych obowiązków pomaga wiedza na temat oczekiwań, poprzednie doświadczenia w podobnym zakresie oraz inspiracje. Możemy je czerpać z gazet, zasobów internetu, najbliższego otoczenia, natury czy rozmawiając z innymi ludźmi. Im mamy więcej informacji na dany temat tym łatwiej nam go sobie wyobrazić i przejść do działania.

Swoich inspiracji do pracy w podobny sposób szukają artyści m.in. malarze. Rozmawiają, przyglądają się otoczeniu, rozmyślają, czerpią energię z doświadczeń, a odzwierciedleniem tego są ich dzieła. Podróżując poszerzają swoje horyzonty i mogą doświadczać napływu weny twórczej. Inny klimat, inna roślinność, zwierzęta, architektura, zwyczaje, codzienne życie innych narodowości to wszystko jest doskonałym źródłem natchnienia. Pobudzać zmysły artysty może również przebywanie w odosobnieniu, z samym sobą, dogłębne przemyślenia, które temu towarzyszą, wgląd w samego siebie. Są twórcy, którzy w taki sposób kreują wspaniałe dzieła. Natomiast innym nie sprzyja przebywanie w ciszy, dla nich źródłem odkrywczych doznań jest muzyka. Szczególnie sprawdza się to u artystów z dobrym słuchem i umiejętnością wejścia w dźwięki. Dobrze jeśli muzyka, która zrodziła pewnego rodzaju inspirację towarzysz w pracy twórczej nad dziełem.

f16288c519d0b0449eb4544a40825274

Każdy z artystów wie jakie doświadczenia wywołują w nim najwięcej emocji, kreatywnego myślenia a co za tym idzie, z których powinien korzystać. Niestety trudniej jest tym, którzy rozpoczynają artystyczną przygodę. Na początku muszą lepiej zrozumieć siebie i swój proces twórczy, tak by efektywnie z niego korzystać. Jeśli wybrane doświadczenia przynoszą zbyt mało konkretnych zachowań warto pomyśleć nad innym rozwiązaniem i co ważne nie można bać się zrobienia sobie przerwy. Doskonale wiemy, że oczyszczenie umysłu może w przyszłości zaowocować oryginalną, inną niż wszystkie nasze dotychczasowe prace. To za sprawą efektu świeżości, którego artysta może doświadczyć robiąc sobie przerwę w pracy. Warto również, aby twórcy nie bali się korzystać z różnych (inne jak dotąd) form obrazów czy stosowanych technik i narzędzi. Zamiast wybierać tradycyjną formę dzieła można zamienić ją na efektowny obraz jakim jest tryptyk. Problemu z zwykle potrzebną weną nie ma w przypadku realizacji zleceń. Obraz na zamówienie, który ma jasno określony temat i formę wymaga jedynie spełnienia podanych oczekiwań. Wtedy artysta w pełni stara się odtworzyć oczekiwania zamawiającego.

Umiejętność sprawnego wejścia w różne środowiska, naturę czy w głąb siebie w przypadku artystów jest bardzo ważna. Czerpanie inspiracji pozwala na swobodne poruszanie się w świecie twórczym, którego pole jest tak szerokie, że jedynym ograniczeniem jest wyobraźnia.

Nowości w malarstwie

Dzieła sztuki towarzyszą nam od najwcześniejszych lat. Wraz z wiekiem są one zmieniane na potrzeby klientów. Sztuka współczesna jes to aktualny okres w dziejach sztuki. Początkiem teraźniejszego okresu określa się XX wiek. Jest wiele nowych typów dzieł sztuki, które stają się coraz bardziej popularne. W tym artykule zostaną przedstawione kilka z nich.

Coś dla wszystkich miłośników obrazów oraz dla tych którzy szukają dodatkowej inspiracji oraz potrzebują czegoś co ich wyciszy i uspokoi a z drugiej strony sprawi że pokój będzie odmieniony. Idealne połączenie obrazu i lampek ledowych, dzięki czemu możemy spędzać czas wieczorem oglądając swoją własną galerię obrazów w domu. Będziemy czuli się jak na prawdziwej wystawie obrazów. Taki obraz nadaje się do salonu, pokoju, biura a nawet restauracji. Będzie nowoczesnym elementem każdego rodzaju wnętrza. Najczęściej na takich obrazach malowane są motywy abstrakcyjne ponieważ obrazy abstrakcyjne są idealne do nowoczesnych pomieszczeń i nadają im nowego charakteru.

Obrazy LED podświetlane

Innym świetnym rozwiązaniem są obrazy podświetlane a na dodatek ruchome. Sprawdzają się one przede wszystkim jako  nowoczesny obraz  relaksujący. Dzięki nim po męczącym dniu możemu usiąść wygodnie na kanapie lub w fotelu i patrzeć np na wodospad lub szumiący las. Takie obrazy uspokajają bardziej niż niejedne tabletki uspokajające.

Nastepną alternatywa łączącą sztuke z ruchem sa rzeźby ruchome. Są np wykonane z drewna i mogą przedstawiać różne rzeczy. Największa popularnością cieszą się rzeźby których poruszanie to kopia zjawisk występujących w przyrodzie.

A teraz coś dla tych którzy znudzili się przestronnymi pomieszczeniami i lubią oryginalny styl dekorowania wnętrz. Są to ruchome rzeźby ściennie. Jest to idealne rozwiązanie dla osób szukjących czegoś oryginalnego, czegoś bardziej abstrakcyjnego niż obrazy nowoczesne.

Kolejnym typem nowoczesnego wystroju pokojów są obrazy przestrzenne 3D. Są to obrazy z najnowocześniejszymi designami. Takie obrazy są idealnym rozwiązaniem dla osób którym nie spodobały się wyżej wymienione pomysły i szukają czegoś nowoczesnego ale spokojniejszego i bardziej klasycznego jeśli chodzi o wystrój. Bo wiadomo nie każdemu pasowało to że jego obrazy będą się świecić albo poruszać.

Malarstwo rodzajowe

Malarstwo rodzajowe ma na celu przedstawiać sceny z życia codziennego, związane z obyczajami, obrzędami, pracą, wypoczynkiem i zabawą, bez idealizacji i upiększeń. Postacie ze scen rodzajowych pozostają zwykle anonimowe. Nie są one portretowane, a prezentuje się je podczas wykonywania różnych czynności. Na obrazach przedstawia się głównie sceny z wnętrz domów, karczm, warsztatów itp. oraz plenerów – ulic, ogrodów, targowisk, w zabudowaniach gospodarstw. Nie tylko obrazy akrylowe, olejne, akwarelowe itd. przedstawiały sceny rodzajowe. Także w grafice i rzeźbie odnaleźć można wiele przykładów tematyki rodzajowej.

Nazwa (z fr. peinture de genre) pojawiła się w XVIII wieku, jednak kierunek ten znanym był już w czasach starożytnego Egiptu. Tworzono freski, mozaiki, malowidła na wazach greckich i etruskich. W średniowieczu skupiano się głównie na scenach z życia Chrystusa. Powstało wtedy wiele miniatur. Zainteresowanie tematyką rodzajową wzrosło w epoce renesansu. W Niderlandach powstaje nawet osobny jego gatunek. Obrazy ręcznie malowane przedstawiają głównie sceny uczt takich jak chłopskie wesela, święta rodzinne, zabawy itp. Z każdego obrazu przebija radość malarza w przedstawianiu przeważnie dostatniego, ustabilizowanego życia, urody materii oraz przedmiotów otaczających ludzi. W XVIII w. rokoko nadało malarstwu rodzajowemu cechy frywolne, erotyczne, a czasem nawet karykaturalne, ale również sentymentalne. Wybitne prace w tym zakresie pozostawił J.B.S. Chardin. W kolejnych stuleciach często łączy się ono z realizmem o krytycznym społecznie charakterze czego efekt widoczny jest w dziełach takich znany malarzy impresjonistów jak np. E. Degas, P. Cézanne, V. van Gogh oraz P. Picasso w swoim okresie błękitnym.

W XX w. tematyka rodzajowa obecna jest przede wszystkim u ekspresjonistów i w licznych prądach neorealistycznych, a także w sztuce współczesnej (np. J. Duda-Gracz w Polsce). Tematykę rodzajową podejmuje większość artystów – impresjoniści, ekspresjoniści, postimpresjoniści. W Polsce malarstwo rodzajowe uprawiali m.in.: Józef Chełmoński, Aleksander Gierymski, Maksymilian Gierymski, Juliusz Kossak, Wojciech Kossak, Franciszek Kostrzewski, Piotr Michałowski, Jan Piotr Norblin, Leon Wyczółkowski.

Rysunek Piórkiem

Technika rysunku piórem znana jest od wieków. Najpopularniejsza jednak stała się na zachodzie gdzie tamtejsi artyści chętnie się nią posługiwali. Początkowo rysowano za pomocą gęsich piór ale dziś rozróżnia się ich trzy rodzaje – pióra gęsie, trzcinowe (kalamos) i metalowe (stalówki). Pióra gęsie stały się bardzo popularnym medium w XV – XIX w. W średniowieczu techniką tą tworzono miniatury do iluminowanych rękopisów. Pióra trzcinowe natomiast nie było tak popularne jednakże za jego pomocą możliwe było osiąganie wyjątkowych efektów wizualnych. Technikę wykorzystywał przy tworzeniu swoich dzieł m.in. Rembrandt, Vincent van Gogh i Albrecht Dürer. W latach 30 XIX wieku James Perry wynalazł stalówki, które do dziś królują na wyposażeniu artystów. Rysunki z wykorzystaniem stalówek tworzyli tacy znani malarze jak Pablo Picasso, Henri Matisse i Henry Moore.

Do rysowania piórkiem używa się tuszu lub atramentu. Efekty końcowe można różnicować wykorzystując np. tusz węglowy, ciemnobrunatny lub atrament galusowy. Można również podmalowywać obrazek (tzw. lawowanie) lub nanosić nań farbę. Rysowanie polega na nanoszeniu ważnych granic, figur bądź elementów za pomocą linii ciągłej – kreskowanie, a kolejno cieniowaniu. Mocniejszy efekt można osiągnąć stosując gęściej kładzione kreski. Obrazy ręcznie malowane tą techniką są zatem w całości lub częściowo wykonywane metodą linearną.

Rysunki tworzone za pomocą piórka mimo swej prostoty potrafią tworzyć nieprzeciętny klimat. Są one również uniwersalne pod względem przeznaczenia. Sprawdzą się zarówno jako obrazy do salonu, sypialni, kuchni ale też do biura, kancelarii, pubu czy restauracji.

 

Malowanie węglem

Najstarszym materiałem używanym do tworzenia malowideł był węgiel. Pierwsze rysunki z jego użyciem powstawały już na ścianach jaskiń ale do dziś pozostaje on popularnym materiałem rysunkowym.

Technikę węgla wykorzystuje się głównie do szkiców lub mało drobiazgowych dzieł m.in. martwa natura, portrety, architektura. Jest to stosunkowo prosta metoda, elastyczna i szybka. Jednakże wymaga ona nieco wprawy. Łatwo osiągniemy pożądany efekt rozmazując wybrany element jak również usuniemy niechciany fragment. Do wymazywania najlepiej używać specjalnej gumki chlebowej lub zwykłego ręcznika papierowego. Stanowcze pociągnięcia i wyraziste kreski postawimy za pomocą węglika.

Rozróżniamy dwie kategorie węgla rysunkowego: twardy i miękki. Węgiel twardy wyrabiany jest ze zwęglonych wiórów drzewnych, natomiast miękki przygotowywany jest se specjalnie dobranych cienkich gałązek lipy, winorośli czy wierzby. Wytwarza się go przy ograniczonym dostępie powietrza w procesie spalania. Wspomniany już węglik natomiast produkowany jest z pokruszonego węgla naturalnego, sprasowanego z dodatkiem iłu i środka wiążącego.

Do otrzymywania zamierzonych efektów wykorzystuje się różne rodzaje papieru. Do szkiców nadaje się najlepiej papier o wyraźniejszej fakturze, a w przypadku prac bardziej realistycznych lepiej sprawdzi się papier śliski. Można go również łączyć z innymi mediami i często łączy się go z kredą lub pastelami. Rysunki wykonywane za pomocą węgla i pasteli zalicza się do malarstwa i dzieła wykonane za pomocą takiej techniki to już obrazy ręcznie malowane. W Polsce z metody tej korzystał Witkacy tworząc swoje portrety. Był on zarazem najsłynniejszym malarzem tworzącym za pomocą węgla. Równie znanym przedstawicielem rysunku węglem był Wiktor Zin – architekt, popularyzator sztuki polskiej, prowadzący program „Piórkiem i węglem”.

Węgiel jako technika pomocnicza znacznie wzbogaca prace wykonywane przy użyciu innych materiałów. Sprawdzi się również w projektach koncepcyjnych jako materiał do szkicowania np. pod obrazy akrylowe. Natomiast rysunki stworzone za pomocą węgla mają niezwykły i niepowtarzalny wygląd.